O único ceo que eu quero atopar

(Cando a música tiña forma e color).

 

(Poema editado en 1982, en la Revista DORNA, Nº 9)

 

EPÍLOGO

 

Meu derradeiro soño:

morrer é descansar

deste amar, sen áncoras…

 

Abrazado por fin ao silencio,

entregado á cósmica nada,

onde o mundo é de ninguen,

por fin de todos…

 

Alma espacial,

sudario de estrelas:

por fin un horizonte limpo…

 

 

EPÍLOGO

 

Mi último sueño:

morir y descansar

de este mar, sin anclas…

 

Abrazado por fin al silencio,

entregado a la cósmica nada,

donde el mundo es de nadie,

por fin de todos…

 

Alma espacial,

sudario de estrellas:

por fin un horizonte limpo…

(the faces of the gods)

EPILOGUE

 

My last dream:
to die and rest
from this sea, without anchor …

 

At last embraced to the silence,
dedicated to the cosmic nothingness,
where the world is nobody’s,
at last of all of us’.

 

Space soul,
shroud of stars:
at last a clear horizon…

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s